رفتن به محتوای اصلی
دنگی

حساب را دنگی کنید

رسید را بفرست، سهم هرکس روشن می‌شود. دنگی صورتحساب رستوران و خرید گروهی را بین دوستان تقسیم می‌کند، بدون ماشین‌حساب و بدون آن بحث آخر شب.

بدون نصب — با شمارهٔ موبایل وارد می‌شوید.

چطور کار می‌کند

از عکس گرفتن تا تسویه، چهار قدم.

  1. قدم اول

    رسید را اسکن کنید

    از رسید عکس بگیرید. اقلام، مالیات و جمع کل خودشان خوانده می‌شوند — اگر رسیدی در کار نبود، اقلام را دستی وارد کنید.

  2. قدم دوم

    بررسی کنید و بگویید چه کسی حساب کرد

    تا وقتی اعداد را تأیید نکرده‌اید رسید فقط پیش خودتان است. بعد از تأیید و مشخص کردن پرداخت‌کننده، برای بقیهٔ گروه باز می‌شود.

  3. قدم سوم

    هرکس سهم خودش را برمی‌دارد

    روی چیزی که خورده می‌زند. غذای مشترک بین چند نفر تقسیم می‌شود و مالیات به نسبت همان چیزی حساب می‌شود که هرکس برداشته — نه سرشکن مساوی.

  4. قدم چهارم

    تسویه

    معلوم است هرکس چقدر بدهکار است. حساب‌هایتان با یک نفر — چه رستوران، چه خرج روزمره — با هم جمع می‌شود و یکجا تسویه می‌شود.

چیزهایی که فرق می‌کند

حساب‌ها با رفت‌وآمد آدم‌ها به‌هم نمی‌ریزد

اگر کسی از گروه برود، سهمش از صورتحساب‌های قبلی سر جایش می‌ماند. تقسیم هر صورتحساب برای همان جمعی ثبت می‌شود که سر آن میز بودند.

تقسیم نابرابر، بدون حساب‌وکتاب دستی

کسی که فقط چای خورده، سهم چای را می‌دهد. سهم‌ها تا آخرین ریال سر جمع با صورتحساب می‌خواند و چیزی گرد نمی‌شود که بعداً کم بیاید.

یادآوری، بدون این‌که خودتان یادآوری کنید

بدهی‌های تسویه‌نشده هر چند روز یک‌بار یادآوری می‌شوند؛ پیام را دنگی می‌فرستد، نه شما.

هم‌گروه بودن یعنی اسم، نه شماره

اعضای گروه نام شما را می‌بینند، نه شماره و ایمیلتان. دعوت هم با لینک انجام می‌شود.

فقط رستوران نیست

خرج‌های روزمرهٔ یک گروه، پولی که به هم می‌دهید، و مبلغی که یک نفر از همه جمع می‌کند — مثل شارژ ماهانه یا صندوق مشترک — همه در یک حساب با هم جمع می‌شوند.

رسیدِ نیمه‌کاره را کسی نمی‌بیند

تا وقتی اقلام خوانده‌شده را تأیید نکرده‌اید، رسید فقط پیش خودتان است. بقیه بعد از تأیید شما آن را می‌بینند، نه وسط اصلاح کردنش.

ریال یا تومان، هرچه روی رسید نوشته

اگر قیمت‌های رسید به ریال باشد، با یک انتخاب به تومان تبدیل می‌شود تا سهم‌ها ده برابر حساب نشوند.